آثار هنری منحصر بفرد هنری مریم نامدار

یارب نظرتو برنگردد        برگشتن روزگار، سهل است.

آلودگی هوا مشگل خود ساخته و یا دید ساخته!

نامه الکترونیک چاپ PDF

مشکلات: خودساخته دیگر ساخته و یا حوادث غیرمترقبه !!

(قسمت اول)

کمتر کسی است که با این واژه آشنا نباشد. دنیای زمینی، دنیایی نسبیتی است نه دنیای مطلق بینی و مطلق شدنی و ... .در واقع معتقدم مشکلات را باید کم کرد و نباید انتظار داشت که مطلقاً دنیای بی مشکل بوجود آوریم. بلکه ضمن پذیرش این واقعیت که برای مخلوقات خداوند متعال اعم از انسانها، حیوانات، جانوران، نباتات و ... همیشه از بدو خلقت تاکنون مشکلاتی بوده و هست و خواهد بود. آوردن چند مثال در اینجا ضروری به نظر می رسد.

چنانچه یک طرف موضوع را خداوند قادر متعال و بی نیاز با ابزار کائنات بدانیم و طرف دیگر را مخلوقات همیشه نیازمند که به راحتی می توان بحث را هدایت کرد.

مثلاً اکسیژن؛ وجود آن در جای جای کره زمین و برای تنفس همه مخلوقات ازجمله انسان را خلق شده است. درحال حاضر یعنی سال 1395 جمعیت کره زمین که حدود هشت میلیارد نفر تخمین زده شده است، چنانچه این جمعیت چند برابر هم بشود، مشکلی برای افراد و مخلوقات، بوجود نخواهد آمد.

خاک هم به همین ترتیب، چنانچه خاک به تناسب، مورد بهره برداری انسان و دیگر مخلوقات برای حیات آنها استفاده گردد، مشکلی بوجود نخواهد آمد.

آب؛ عده ای معتقدند قرن 21 و 22، قرن جنگ بر سر آب است. در حالی که آب به اندازه کافی برای بهره برداری بشر و دیگر مخلوقات خدا وجود دارد.

حال به بحث درخصوص علل و چگونگی مواجه شدن انسان در بوجود آوردن مشکل و حوادث غیر مترقبه می پردازیم.

در بعضی شهرهای بزرگ جهان و ازجمله تهران، مدتهاست مشکل آلودگی هوا مطرح است. آلودگی هوا یک مشکل خود ساخته است!!

الف) چند روز قبل یعنی اوائل آذر ماه سال 1395 در قسمت شمال تهران برف ناچیزی آمد. آنچه که در برنامه 20:30 اعلام کرد و با بعضی رانندگان مصاحبه داشت، مثلاً از میدان آزادی تا میدان تجریش حدود 3 ساعت در ترافیک بوده اند. چنانچه بودجه فقط چند هفته اضافه سوخت مصرف شده در ترافیک ها را با مدیریت کارآمد در تهراان و دیگر شهرهای اینچنینی صرف ساخت اتوبان های زیرگذر و روگذر می شد، دیگر نیازی به تسهیلات خاص بعدی نمی بود.

همان یک روز محاسبه شود چه مقدار از پول مردم و سرمایه های ملی هدر می رود و جالبتر اینکه امثال حقیر قبلاً هم این بحث ها را کرده ایم و باز هم بر تأکید آن پافشاری می نمائیم

در کشورهای پیشرفته مصرف متوسط بنزین خودرو و برای هر صد کیلومتر حدود 3 لیتر است و در کشورهایی چون ایران حالا که مثلاً تا حدودی خوب شده است، پیرامون 8 تا 9 لیتر می باشد!! نه وزارت نفت به فکر است و برای اینهمه هدررفت بنزین دل می سوزاند و نه دیگران!!

 

یادم هست زمانی بنا به  دعوت جناب رسول اف مدیرعامل بانک کشاورزی به همراه دکتر کرباسی مشاور وزیر کشاورزی وقت و دیگران پیش ایشان رفتیم. بحث های گوناگونی مطرح شد از جمله منیت نهادی!! یکی از حاضرین در جلسه که یاد ندارم کدامیک از بزرگواران بود گفت: وزارت نفت برای سوخت رسانی به چاههای مجاز یا غیر غیرمجاز آب که معمولاً دور از شهرها بودند، که البته با مشکلات جدی هم همراه بود، هرچه به وزیر نفت وقت مشکل را می گفت و نامه ای می نوشت تأثیری نداشت چون او معتقد بود که با برقی کردن چاهها می شود مشکل را حل کرد اما به نوعی وزیر نفت وقت می گفت به ما چه مربوط که وزرات نیرو نمی تواند خودش مشکل خودش را حل کند!!

تا اینکه دست بر قضا در دوره چهار ساله بعدی جناب بیژن نامدار زنگنه وزیر نفت شد و شنیدم جزو اولین اقدامات او، برقی کردن چاههای کشاورزان بود که به طور سالانه کمکی نسبتاً چشمگیری را درنظر گرفته و فکر می کنم هنوز از محل درآمدهای وزارت نفت این پول به وزارت نیرو پرداخت می شود. و نهایتاً شک ندارم که این مشکل حل خواهد شد و اکثر قریب به اتفاق چاههای کشاورزان، برقی خواهد شد.

به نوعی این کار مدیریت دو وزارت خانه برای آب و سوخت بود که با موفقیت شروع و اجرا و هم اکنون در حال انجام است.

بگذریم... .

از اینکه چون بنده مهندس برق آنهم گرایش قدرت خوانده ام می دانم که حدود بیش از 30% برق و آب ما هدر می رود و هنوز برای اینها فکری نشده است و  کسانی که پول آب و برق می پردازند بار آن 30% هدررفت را هم به دوش می کشند و پرداخت می کنند!!

مدتی قبل مدیرکلی از سازمان محیط زیست نوشته بود که نمره ما در مدیریت آب در جهان 3 از 100 می باشد. این یعنی چه؟ خوب مسلم است که قرن 21 و 22 جنگ بر سر آب خواهد بود !!

چون امثال کشور ما در مدیریت آب نزدیک به صفر هستیم!! 30% هدررفت برق را بنده سال های 1356 تا 1360 شنیدم اما تاکنون کمتر که نشده بلکه با اضافه کردن اینکه حدود یازده میلیون حاشیه نشین در شهرهای بزرگ داریم و بسیاری از اینها برای آب و برقشان پول نمی پردازند، میزان هدررفت بیشتر شده است.

شنیدم بعضی از کارشناسان ارشد و بالاتر آب معتقدند که نه تنها آب های سطحی مدیریت نمی شود بلکه سفره های عظیم زیرزمینی آب هم به همین گونه است.

دوستم که قبلاً در استانداری اصفهان مسئولیت داشت، می گفت: روزی با یکی از همین  کارشناسان صحبت می کردم و پرسیدم باتلاق گاوخونی اصفهان چه شد؟ او گفت دو سه روز بیا برویم کویر لوت تا من بگویم آبی که می آمد باتلاق گاوخونی، حالا کجاست؟ دوست منهم چون به شدت علاقه مند به همین کارها بوده (فقرزدائی و مدیریت کارآمد) با اکیپ های مربوطه و مجهز، با آن کارشناس محترم، مسیر کویر را در سمت شرق و شمال شرقی اصفهان و سپس جنوب و تا خلیج فارس رفته بودند و خیلی بیشتر از سه روز هم البته به طول انجامید. بنا به درخواست آن استاد و کارشناس آب چند نقطه از کویر را کندند تا به آب رسیدند!! و حتی آخرین مقصد که چند کیلومتری بوشهر یا بندرعباس بوده با انگشت نشان می دهد که چنانچه ته دریا را بکَنند، به آب شیرین می رسند و ادامه داده بود که همه آنچه که در کویر و نقاط دیگر بازدید شده، دیدی، همان سفره های زیرزمینی آب است که در اثر سوء مدیریت به چنین سرنوشتی دچار می شود!!

مورد دیگر یادم هست سال های 60 -62 گاهی می رفتم هیئت مدیره تعاونی روستائی کشور که نهار بخوریم آنهم چی؟ نان و پنیر و سیب زمینی پخته و فردی از کسانی که در جمع بودند و تردد زیادی به استان چهار محال و بختیاری داشت، گفت از سال 57 تا 62 یعنی حدود پنج سال دنبال طرحی بوده که محصول عمده کشاورزان، که سیب زمینی می باشد و به محض برداشت و هر آنچه که ظرف چند روز به خارج از استان منتقل نشده، خراب می شود و خوراک دام و طیور می گردد!!

و طرح این بود که با ایجاد چند سردخانه و کنار آن تولید متنوع محصولاتی مثل چیبس و ... تا ابد حل می شود و امروز که سال 1395 است و چند روز قبل مدیرکل سابق تعاونی روستائی استان اصفهان را دیدم و پرسیدم حتی یک نمونه از آن سردخانه های پیشنهادی احداث نشده است!!! اینگونه مشکلات در جای جای ایران برای کشاورزان وجود دارد. این قبیل حرفها نه تحلیل است و نه از روی توهم بلکه از روی مطالعات و مشاهدات عینی به آن پرداخته شده است.

سال 1358 در معیت هیئتی به سرپرستی مرحوم شهید سید عبدالکریم هاشمی نژاد و جمعی دیگر از دوستان  از نهادهای مختلف به سه کشور ژاپن – بنگلادش و هندوستان رفتیم و روزی در توکیو از آقای صالح خو سفیر وقت ایران در ژاپن خواهش کردم فردی که از مطلعین به حوزه های مدیریت و عمرانی حال و آینده ژاپن می باشد را به ما معرفی کند، تا چند سوال مهم از ایشان بپرسم. این کار انجام شد و محل جلسه بنده با آن آقا در منزل سفیرمان در توکیو بود.

مواردی که من از ایران می گفتم برای او خنده دار و تعجب آور و تاحدودی بالعکس به نظرش میرسید!!

سوال اول من: پرسیدم ژاپن که اطراف آن پر است از دریا و اقیانوس، با این همه ماهی و میگو و ... و هزینه حمل و نقل و سوخت گران چه می کنید؟

پاسخ او: خیلی ساده است در کشتی های ماهی گیری ما، کارخانجانه ساخت کنسرو وجود دارد. صبح که کشتی برای صید ماهی و میگو و ... به دریا می رود در مسیر بازگشت در همان کارخانه تعبیه شده در کشتی، تقریباً کلیه محصولات، تبدیل به  کنسرو شده است. معمولاً زمان برگشت کشتی ها غروب است و ما آنجا دو اسکله داریم 1- اسکله برای واردات 2- اسکله برای صادرات. بنابراین به میزان مصرف داخل محصول، در اسکله واردات تخلیه شده و الباقی محصولات (قوطی های کنسرو) که کم هم نیستند به اسلکه صادرات هدایت شده و در آنجا محصولات تخلیه می شود. و این کار هر روز و هر روز از صبح تا غروب انجام می شد.

ادامه دارد ...

محمدعلی اثنی عشری – مریم نامدار

آخرین به روز رسانی ( سه شنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۰۴:۴۸ )  

Google +1 Button


By PLAVEB

Social Widgets Ultimate Edition

56امروزmod_vvisit_counter
305دیروزmod_vvisit_counter
549این هفتهmod_vvisit_counter
1896هفته گذشتهmod_vvisit_counter
4051این ماهmod_vvisit_counter
20972ماه گذشتهmod_vvisit_counter
751739کل بازدیدهاmod_vvisit_counter

بازدیدکنندگان: 35 مهمان حاضر
IP شما: 54.224.151.24
 , 
امروز: 02 خرداد 1397

تصاویر آثار در لنزور

لطفاً کلیک کنید

لنزور

جدول قیمت ارز


قیمت روزانه طلا و ارز